Mijn moeder zong vroeger de hele dag. Dat doet ze eigenlijk nog steeds. Ik herinner me hoe ze vroeger repeteerde voor Brabant Koor. De bladmuziek lag breed uitgespreid op de tafel in de woonkamer. De compositie speelde ze af op de stereo. En ik weet nog goed hoe ze dan, met haar kraakheldere zuivere sopraanstem, meezong, altijd voorzichtig, maar toch heel precies. Zelfs op vakantie repeteerde ze door, de bladmuziek mee en de muziek op haar walkman. Wij gingen vroeger vaak kijken bij haar concerten en ik haalde mijn moeders stem overal uit.
Tot tranen geroerd
Met kerst vond ik die concerten extra magisch. We mochten dan ook meezingen met de kerstliederen van het koor. Kerst was pas echt kerst als we daar waren geweest. Met Driekoningen liepen ze, met het hele koor in kledij, door de straten van Tilburg. Met de dirigent op blokfluit om de tonen aan te geven, zongen ze die prachtige kerst- en driekoningenliederen a capella nog een keer. Nu zet ik elk jaar met kerst de kerstcd op die ze ergens in de jaren 90 hebben opgenomen. En elk jaar roert het me tot tranen. Haar stem, puur, helder, zuiver en vrij, beweegt mij. Het is iets dat me diep raakt, iets dat ik niet in woorden kan vatten.
Van Motown tot Wagner
Mijn vader zingt in de keuken, met zijn favoriete muziek op zijn koptelefoon of op standje discotheek op de boxen. Soms hoor ik aan het einde van de straat dat hij thuis is. Hij brouwt speciaal bier of kookt familierecepten onder begeleiding van een heel orkest of een pompende band. Hij luistert van klassiek tot rock, van zoetsappige ballades tot swingende Motown, van Andrea Bocelli tot Wagner en Mahler, van scheurende gitaren tot beukende beats. Hij zingt altijd luidkeels mee en gebruikt daarbij soms ook de potten, lepels en pannen als microfoon of drums.
Samen zingen in de keuken
Als kind stond ik graag bij hem in de keuken. Dat doe ik nog steeds. Ik keek vanaf het krukje stiekem mee over het randje in de pannen en ik mocht soms meeroeren. Als er een lied voorbijkwam dat ‘m raakte of blij maakte, ging het volume een tandje harder en zongen we beiden vol enthousiasme mee. Soms raakte de melodie, de stem, de muziek hem zo diep dat hij mij aankeek met tranen in zijn ogen en zei: “Deze mag je draaien op mijn begrafenis.”
Vroeger had hij geen tijd voor muziekles; hij speelde liever buiten. Maar nu zingt hij bij het mannenkoor van de brouwerij. En hebben ze zelfs optredens. Voor zijn debuut had hij iedereen uitgenodigd om te komen kijken en had hij zelfs een solo.
Zing!
Muziek, liedjes, melodieën. Ze zijn de rode draad in het leven van mijn ouders; voor elke gelegenheid, zoals naar het strand gaan, is er een liedje. Ik vind het prachtig! Het is de basis voor mijn liefde voor muziek. Muziek is passie, herinnering, zingen vol overgave en vol emotie. Luidkeels meezingen, met een lach en een traan, muziek doe je samen! Muziek brengt je dichter bij elkaar, dichter bij jezelf, dichter bij wie jij bent. En jij, jouw stem, mag er zijn!
Zing, in de keuken, in de douche, op het podium, met het koor, met je familie, je vrienden of je kinderen. Zing doordeweeks, in het weekend, met kerst of gewoon 'zomaar', omdat het kan. Maar zing, met alles dat je hebt, vanuit je tenen, met woorden die je misschien niet kan spreken, maar wel kan zingen!
Foto: Het gezin Vriens zingend aan de keukentafel (Marlou zingt rechts mee).